Pensioen in kluwen

Dispuut en verwarring

Het ligt misschien aan mijn leeftijd of aan mijn werkomgeving, maar toch is het opvallend hoeveel er gepraat wordt over ‘pensioen’. In de pers en op het internet ontdek ik dat de wetgevers er veel over debatteren en dat er helemaal geen eenduidigheid is over wet en regel en hoe de pensioenen nu zullen hervormd worden. Als ze hervormd worden, want bij buurlanden zijn de ervaringen ook niet rechtlijnig positief. We zullen de politieke polemieken en debatten maar laten voor wat ze (waard) zijn. Wanneer we luisteren naar de mensen, zeg maar de werknemers, dan blijkt dat “pensionering” voor haast iedereen vragen doet rijzen.
De eerste soort vragen gaan over de onduidelijkheid: “Is het nu op 65 of 67 jaar?”, “Moet ik 40 of 42 jaar gewerkt hebben om vroeger op pensioen te mogen gaan?”, “Wat is nu een zwaar beroep en wat niet?”, “Hoe zit dat nu met brugpensioen/SWT?”, “Halftijds pensioen, hoe werkt dat?”, …

Weerstand

Andere vragen weerspiegelen onzekerheid of zelfs angst: “Als ik werkloos ben vlak voor mijn pensioen, krijg ik dan minder?”, “Mijn pensioen als arbeider zal onder het minimum liggen.”, “Als ik op brugpensioen ben, moet ik dan nog werk zoeken?”, “Mag ik als bruggepensioneerde bijverdienen?”, “Langer werken? Hoe ga ik dat volhouden?”, “Waarom zou ik langer werken? Ze hebben mij toch niet meer nodig!”, …

Ik wil nog werken!

In de derde categorie klinken de vragen anders: “Ik wil niet met pensioen!”, “Pensioen? En mijn afbetalingen en studiekosten voor de kinderen dan?”, “Brugpensioen? Ik wil werken verdorie!”, “Wat moet ik dan doen? Kruiswoordraadsels oplossen?“, “Als ik met pensioen ga, val ik zeker in een zwart gat.” , “Ik wil wel langer werken, maar dan moet het wel boeiend zijn en de moeite lonen.” , “Als mijn baas iets meer begrip zou tonen, zou ik zeker nog wat jaren blijven doorwerken.” , “Hoe kan ik gezond blijven en toch langer werken?” , “Hoe kan ik nog goed werken? Ik ben ‘fin de carrière’!” ….

Op pensioen gaan is een keerpunt in het leven van ieder van ons. Het is zelfs een keerpunt in het leven van de mensen rond ons, die niet gewend zijn om ons constant in huis te hebben. En deze fase kan -als we gezond blijven- vele jaren duren. Het is dus de moeite om ons hierop voor te bereiden zodat we er volop kunnen van genieten.

En toch … Uit vele reacties blijkt toch ook dat er mensen zijn die (nog) niet willen stoppen met werken. Zij stellen zich echter wel belangrijke vragen die zich richten naar inhoud, werksfeer en omstandigheden, gezondheid en rechtvaardige verloning van hun werk.
Initiatieven?

En hier kan elke werkgever een belangrijke -indien niet cruciale- rol spelen. (Ik ga geen betoog houden voor kwalitatief leiderschap of rechtvaardig loon, al zijn die niet altijd vanzelfsprekend aanwezig.) Ik durf wel de vraag stellen: “Welke initiatieven hebt u om waardevolle medewerkers te overtuigen hun vervroegd pensioen niet op te nemen?”. En ook de volgende vragen maken deel uit van een gezond en solide HR-beleid: “Wat hebben we voor de 50-plussers recentelijk gedaan om hen verder op te leiden in de modernere technieken die hun functie inhoudt?”. “Hebben wij al overwogen om senioren om te scholen tot mentor, coach of teamleider?”. “Als mensen zijn uitgekeken op hun job, hoe helpen wij hen hun motivatie en energie, en dus hun productiviteit te behouden?”. “Weten we hoe we de ‘bijna gepensioneerden’ kunnen helpen hun pensioen voor te bereiden?”.

En u?

Deze blog is maar een ‘snapshot’ van enkele gesprekken en overdenkingen. Er is nog veel meer gaande; in de politiek, in de bedrijven en in de hoofden en harten van de medewerkers. Wat hebt u al opgevangen als commentaren op “mijn pensioen”? En wat doet u om uw mensen positief, actief en productief te houden? Of hen met een positief gevoel te laten afscheid nemen? Laat het ons weten en reageer op onze blog.

Actie

Wil u meer weten over onze aanpak naar loopbaanbegeleiding, pensioenvoorbereiding of competentie-ontwikkeling, contacteer ons dan via www.growcoaching.be